Arjen Wiersma

Ter introductie: Arjen Wiersma a.k.a DJ ADams’W
Arjen Wiersma kwam in november 1980 ter wereld. Al snel bleek de kleine tengere jongen veel met muziek op te hebben. Van trommels tot ‘nep-gitaartjes’ en van cassette-recorders tot echte draaitafels. Muziek bleek voor Arjen de beste manier om met zijn emoties om te gaan. Vandaag de dag geldt dit nog steeds voor de inmiddels 25 jarige. ,,Muziek domineert mijn leven. Ik kan er alles in kwijt op ieder moment van de dag. Het geeft mijn leven vaak net dat beetje drive dat je nodig hebt om gelukkig te zijn.”

ADHD
Een jeugd vol ADHD-problematiek is achter gelaten voor een verfrissend rustig en eerlijk karakter. Niet er omheen draaien, maar gewoon zeggen waar het op staat is daarbij van levensbelang. Toch zit de hyperactiviteit nog steeds in het bloed. ,,Door een goede planning en structuur in het leven te brengen valt er met ADHD goed te leven.”
Stilzitten blijft voor Arjen nog altijd moeilijk. Met een veertigurig werkweek als banketbakker, een freelance baan op de sportredactie van het Noord-Hollands Dagblad, een relatie met Joyce, hobby’s als zaalvoetbal en tennis en de activiteiten rond zijn grootste passie, dance (dj’ing/radio/organisatorisch), is daar gelukkig weinig tijd meer voor. 

Muzieksmaak
Muzikaal gaat Arjen zijn voorkeur uit naar trance en van daaruit overgaan op zeer energieke uk-nrg of hardtrance . En omdat zijn liefde voor muziek niet alleen van vandaag de dag is zoekt hij regelmatig naar bootlegs(ge-remixte platen) die vanwege de herkenningseuforie een zaal plat kunnen krijgen. Beter goed gejat dan slecht gemaakt lijkt het credo.     
Toch is het niet alleen dance dat de klok slaat. ,,Mijn favoriete top drie bestaat uit nummers die niks met dance te maken hebben. John Denver-This Old Guitar, Acda en de Munnik-Lopen tot de zon komt en Tracy Chapman-Promise raken mij enorm. Zeer gevoelige nummers dus. Daarnaast vind ik Greenday-Time Of My Life en Pearl Jam-Better Man echt fantastische platen. Zo worden ze niet meer gemaakt. Dat is best jammer, maar het is te koppelen aan de hedendaagse samenleving waarin slechts hypes de mensen bezig houden. Liefde, in de breedste zin van het woord, kent geen continuïteit meer. Kijk naar de jobhoppers, het aantal echtscheidingen en de trends in de mode-industrie. Dit alles komt allemaal op hetzelfde neer en ik doe er vrolijk aan mee als onderdeeltje van de maatschappij. Queen, The Beatles en The Stones, dat waren pas bands. Bands als Blöf, die constante kwaliteitsmuziek uitbrengen zijn momenteel te schaars. Eendagsvliegen in overvloed.

Van hobby tot grote passie.  
Ruim vier jaar geleden besloot Arjen serieuzer met zijn hobby om te gaan. Dus kwamen er betere draaitafels en een bijpassend mengpaneel. Bijna vijf jaar fanatiek oefenen en luisteren naar zijn grote voorbeelden maakten van hem een bekwaam dj/entertainer. Meerdere malen kreeg hij met zijn optredens alle lof van het publiek, omdat hij precies bracht waar men op wachtte. Het blijkt dus één van zijn kwaliteiten te zijn. Aanvoelen wat het publiek verwacht en aankan. ,,Ik ben pas tevreden op het moment dat de hele zaal uit zijn dak gaat. Dit geeft mij de extra kracht er nog iets mooiers van te maken. Het gevoel dat mensen mijn smaak waarderen, uit hun dak gaan op de platen die ik even daarvoor uitzocht, maakt iets fantastisch in je los.” ,,Arrogantie heb ik echt een hekel aan. Vloekt met mijn kritische gedachtegangen. Dat kritische karakter(haast perfectionisme) heeft me veel problemen opgeleverd, doch het mens van me gemaakt dat ik nu ben. Ik sta stevig in mijn schoenen en kan iedereen recht in de ogen kijken. Dat leeft heel erg prettig.”

Gehoorbeschadiging
Toen Arjen een jaar of acht oud was kreeg hij voor het eerst te maken met zijn gehoorproblemen. Uit een test in het ziekenhuis bleek dat hij een rotsbeenontsteking in zijn rechteroor had zitten. Een zeer groot risico en dus meteen de operatiekamer in. Gelukkig waren de artsen er op tijd bij en kon het gehoor worden hersteld.
Nu zo’n 17 jaar later is Arjen wederom goed weggekomen. Door alle oorontstekingen die hem parten speelde was er opnieuw iets niet goed in zijn linkeroor. Hij bleek een gehoorbeschadiging te hebben opgelopen van meer dan 85%. Dus op de wachtlijst voor een operatie en na drie jaar kon hij eindelijk geopereerd worden. De artsen brachten een prothese in zijn oor aan ter grootte van een rijstkorrel. Het hamer en aanbeeld was stuk en door deze prothese in één keer vervangen. Het resultaat: slechts een resterend gehoorverlies van 5%.